
SimplyBurns
wersja: r298
autor: Martin Köhler
witryna programu: http://simplyburns.berlios.de/
typ oprogramowania: Open Source
typ licencji: GNU GPL
wspierane systemy: Mac OS X 10.4 i nowsze
Z czasem sposób wypalania płyt CD i DVD oferowany przez Mac OS X przestaje wystarczać bardziej zaawansowanemu użytkownikowi. “Teczka do wypalenia” oferuje bardzo mało możliwości, oczywiście jest jeszcze “Narzędzie dyskowe”, jednak nie jest to program stworzony z myślą o wygodnym wypalaniu płyt. Zaawansowani użytkownicy poradzą sobie z pomocą programu “Terminal” jednak nie tędy droga.
Istnieje wiele programów ułatwiających wypalenie płyty z danymi, tak jak chce tego użytkownik. Popularny Toast jest jednak płatny i choć ostatnio w sklepach jego cena spadła, to warto rozejrzeć się za darmową alternatywą. Dziś chciałbym Wam przedstawić bardzo wygodny program SimplyBurns autorstwa Martina Köhlera. Program typu Open Source dostępny jest na licencji GNU GPL za co autorowi serdecznie dziękuję. Jeśli spodoba Wam się program zachęcam do wsparcia autora datkiem. Na witrynie programu znajdziecie odnośnik PayPal.
Program posiada lokalizację polską i z tej wersji będę zapisywał zrzuty.
Zaczynajmy.
Po uruchomieniu programu zobaczycie okno wybory. Tu możecie zdecydować co zrobicie z płytą włożoną do napędu.
Możecie wypalić płytkę z danymi, płytę Audio CD, wykonać kopię płyty, zapisać obraz płyty na dysku a następnie wypalić go dowolną ilość razy. Wielką zaletą SimplyBurns jest możliwość zapisania aktualnie wykonywanej pracy jako projektu do którego można później wrócić.
Wypalenie płytki z danymi jest bardzo proste. Po kliknięciu w oknie na ikonę którą widzicie po lewej stronie otworzy się nowe okno. W nim zdecydujecie, które pliki znajdą się na nowej płycie. Zobaczmy jak ono wygląda.
Jego główna część to lista teczek i plików. Każdy zestaw plików jaki zamierzacie wypalić na płycie jest traktowany jako osobny “projekt płyty”. Stąd widoczny na pasku tytułowym i na szczycie listy opis “Nienazwany projekt z danymi”. Zapiszecie go korzystając z menu Plik / Zapisz lub Plik / Zapisz jako... Możecie przeciągać pliki z okien innych aplikacji lub z innych otwartych projektów. W lewym dolnym rogu okna znajdziecie trzy przyciski “Dodaj...”, “Usuń” i “Nowa teczka”. Ten ostatni pozwoli Wam na tworzenie teczek wewnątrz samego projektu płyty. Dzięki temu nie musicie na płycie odtwarzać struktury teczek i plików jaką macie na dysku twardym.
W prawej części okna możecie sprawdzić na jakiej płycie zapiszcie dane i z której nagrywarki skorzystacie. Mały przycisk “Info” wywołuje okno z informacjami o wybranej nagrywarce. Co potrafi nagrywarka iMaca 17” z procesorem intel Core Duo zobaczycie na poniższym obrazku.

W środkowej części znajdziecie pasek pokazujący wykorzystanie dostępnej pojemności płyty. Celowo przesadziłem z ilością dodanych plików stąd próba zapisania 1 GB danych na zwykłej płycie CD i czerwony kolor paska.
Pozostaje jeszcze wybrać system plików w jakim będą zorganizowane dane na płycie. Można zostawić domyślny ale jeśli chcecie go zmienić macie wybór.
Skoro już wiecie jak przygotować dane to najwyższy czas by je wypalić. Prawy dolny narożnik okna zawiera trzy przyciski. Najważniejszy to oczywiście “Wypal” ale nim zajmę się na końcu. Jeśli wasza płyta pozwala na wielokrotny zapis możecie ją wyczyścić klikając na pierwszy przycisk “Wyczyść”, jeśli chcecie skorzystać z innej płyty kliknijcie w przycisk “Wysuń”. Jeśli mimo wszystko chcecie wypalić płytkę nie pozostaje nic innego jak kliknąć w “Wypal”. Wywołacie już ostatnie okno kontrolne. Na zakładce “Główne” wybierzecie prędkość z jaką ma być wypalona płytka i czy ma ona zawierać jedną czy więcej sesji z danymi. (Informacja dla początkujących użytkowników - nawet na płytce którą zapisuje się tylko raz można umieścić dane kilka razy pod warunkiem, że dla każdej kolejnej grupy danych znajdzie się wolne miejsce. Kolejne dane zapisywane są w tzw. sesjach, stąd bierze się określenie płyty wielosesyjne). W zakładce “Zaawansowane” macie do wyboru kilka opcji znanych z innych programów: weryfikację zapisu (dla kiepskiej jakości płyt), symulację zapisu (przydaje się przy plikach w projekcie które mają niestandardowe znaki w nazwach) i zabezpieczenie przed przerwaniem zapisu gdy dysk nie będzie mógł w sposób ciągły dostarczać danych do nagrywarki.
Kliknijcie w końcu w ten przycisk “Wypal” bo czytanie przydługiego artykułu może zmęczyć. Niech się coś dzieje. Kiedy płytka będzie się wypalać zapraszam do dalszej lektury gdzie już trochę krócej przedstawię pozostałe opcje programu.
Zapewne wielu z Was znalazło już możliwość zapisania kolekcji plików w postaci płyty Audio CD. Jeśli jednak nie chcecie korzystać z iTunes uruchomcie SimplyBurns. Tajemniczy przycisk z ikoną płyty i nutki uruchomi specjalnie dla Was okno, w którym zdefiniujecie jakie pliki trafią na płytę jako ścieżki audio. Przyjrzyjmy mu się.
Wygląda znajomo nieprawdaż? Skoro wrzucamy ściśle określone pliki zamiast rozwijalnej struktury “drzewa” z teczkami mamy jedynie spis plików. Możecie dodać informacje o wykonawcy (wsparcie dla opisów w formacie CD Text ma pojawić się w jednej z następnych wersji programu). Bardzo wygodną funkcją jest ustawianie czasu ciszy jaka ma się pojawić pomiędzy utworami. Jeśli Wasze nagrania zostały przygotowane tak by przy odsłuchu brzmiały jak jeden utwór, to kliknijcie na samej górze listy na pozycję “Ustaw wszystkie...” nie będziecie musieli wtedy ustawiać każdej pauzy osobno. Po prawej stronie okna też pojawiły się uproszczenia. Tym razem udało mi się zmieścić na płycie.

Zmiana pojawia się w ostatnim oknie. Możecie wypalić cały dysk na raz lub tylko jedną ścieżkę audio.
Kolejną funkcją jest wykonywanie kopii 1 do 1 płyt. Zawsze wykonuję kopię zapasową oryginalnych płyt z oprogramowaniem, byłoby szkoda stracić wersję instalacyjną Mac OS X razem z iLife którą dostajemy z każdym Makiem. Gorąco zachęcam do zrobienia kopii tych płyt, lepiej wydać 20 zł na czyste płytki DVD-DL zamiast ~750 zł w tej chwili na nowe oprogramowanie.
Cała operacja kopiowania sprowadza się do żonglowania płytami gdy chce tego program. Wsuńcie płytę źródłową, naciśnijcie na “Kopiuj” w głównym oknie i czekajcie aż program zażąda nowej czystej płyty.
UWAGA: w obecnej wersji (r298) program nie kopiuje płyt wielosesyjnych, zostanie to dodane później. Jeśli macie taką płytę pozostaje skorzystanie z innego oprogramowania i czekanie na nowszą wersję SimplyBurns.
Drugi rząd funkcji w głównym oknie SimplyBurns zawiera dwie ikony, Pierwszą z nich widzicie po lewej stronie akapitu. Odpowiada ona za wykonanie kopii płyty do pliku na dysku twardym. Przydatna funkcja gdy zechcecie np. obdarować setkę znajomych i przyjaciół filmem z wakacji zmontowanym w iMovie wzbogaconym w iDVD. Zamiast sto razy uruchamiać iDVD (można za jednym razem wypalić sto płyt ale kto da temu radę) tworzycie obraz jednej płyty na dysku i wracacie do niego gdy trzeba wykonać więcej kopii.
Tu możecie wybrać czy zgrać całą płytę czy tylko wybraną sesję. Tryb “surowy” (raw) oznacza kopiowanie wszystkiego co jest na płycie a nie tylko widocznych dla użytkownika plików.
Po skopiowaniu sesji lub całej płyty dostaniecie plik, który przyda się przy następnej i ostatniej już funkcji programu.

Przygotowany przed paroma chwilami obraz płyty wypalicie korzystając z ostatniej już funkcji programu. Wypalenia obrazu sprowadza się do wybrania pliku w odpowiednim formacie.
Jako przykładem posłużyłem się plikiem z programem BootCamp 1.4 pobranym zawczasu ze strony Apple (pliku już tam nie ma, chcesz Boot Campa - kup Leoparda ;-) ). Jak zapewne zauważyliście pliki *.dmg zachowują się po ich “zamontowaniu” w systemie jak przenośne dyski (stąd skrót dmg -> Disk Image). Jeśli nie jesteście do końca pewni co jest w wypalanym obrazie autor programu dał Wam możliwość jego “zamontowania”. Zwróćcie uwagę na różnicę w objętości pliku na dysku twardym i na wypalonej płycie. Wynika to z odmiennego sposobu organizacji danych na różnych nośnikach. Program pozwala na wypalenie obrazów w formatach DMG, CUE/BIN, TOC/BIN i ISO9660.
Podsumowania nadszedł czas. Jak zapewne zauważyliście korzystanie z SimplyBurns do zbyt trudnych zadań nie należy. Program jest bardzo pomocnym narzędziem i od kiedy go odkryłem praktycznie nie korzystam z systemowego schematu “teczki do wypalenia”. Czy i Wy będziecie z niego równie zadowoleni zależy tylko od Was, ja ze swojej strony szczerze zachęca do jego wypróbowania.
DOPISEK DLA WYJAŚNIENIA PEWNYCH KWESTII. Artykuł powstał dla witryn www.zobaczapple.pl i web.mac.com/ogrodnik/ jeśli chcesz skopiować jego treść możesz zrobić to tylko za moją wyraźną zgodą. Sprawisz mi osobiście wielką satysfakcję jeśli na swojej witrynie zamieścisz odnośnik do tego artykułu.
Autor: Grzegorz Ogrodnik
Masz pytania/sugestie? Pisz do autora. Adres email jest w dziale kontakt.
Zapraszany również do dyskusji na forum.





