Tuning Apple Mac Mini
- Demontaż
- Testy
Dziękuję serdecznie Panu Ireneuszowi Pietrzykowskiemu za pomoc w stworzeniu tego artykułu i mojemu bratu Wojciechowi za zdjęcia.
Posiadam maca mini z procesorem intel Coro solo 1.50 GHz czyli wolniejszą wersję z pierwszej serii maków mini z procesorem intel. Po dziś dzień komputerek służył wiernie ale coraz wolniej. Ponieważ ostatnio znalazł się w nim program Aperture 2.0 miałem okazję przekonać się, że już czas na zmiany. Mój mac mini nigdy nie miał być maszyną do gier lub półprofesjonalnej obróbki grafiki ale ponieważ apetyt rośnie w miarę jedzenia wpadłem na pomysł przezbrojenia komputera i wymiany kilku komponentów. Najsłabszym elementem dotychczasowej konfiguracji jest procesor.
- intel® Core™ Solo
- GenuineIntel Family 6 Model 14 Stepping 8
- oznaczenie kodem S-SPEC: SL92C
- częstotliwość: 1.50 GHz
- częstotliwość magistrali: 667 MHz
- ilość wbudowanej pamięci cache L1: 32 KB
- ilość wbudowanej pamięci cache L2: 2 MB
- proces produkcyjny: 65 nm
- rodzina procesorów: Yonah
- typ obudowy: Micro-FCPGA (Flip Chip Pin Grid Array - obudowa z “nóżkami”)
- typ gniazda: Socket M
Ciekawostka: Procesor istnieje półoficjalnie. W specyfikacjach firmy intel najwolniejszy model z linii Core Solo ma 1.66 GHz o czym możecie się przekonać wchodząc na tą stronę. Co więcej, na samym procesorze brakuje oznaczenia modelu. Mocniejszy mac mini z pierwszej serii miał procesor Core Duo 1.66 GHz oznaczony jako T2300. Można domniemywać, że gdyby mój Core Solo istniał oficjalnie, oznaczono by go kodem T1200.
Jak wspomniałem w mocniejszym modelu z pierwszej serii mini inżynierowie Apple zastosowali procesor Core Duo 1.66 GHz. Ze specyfikacji na stronie producenta dostępnych tu i tu wynika, że miał on parametr TDP ustalony na poziomie 31 W. Jest to bardzo ważny parametr określający teoretyczną maksymalną moc jaką jest w stanie wygenerować procesor. Kierując się tym parametrem inżynierowie projektują odpowiednie układy chłodzenia w komputerze. Tak się szczęśliwie składa, że najszybsze produkowane procesory z serii Core Duo parametr TDP mają ustalony na tym samym poziomie. To oznacza, że istnieje teoretyczna możliwość wymiany powolnego procesora na jego możliwie najszybszy model z tej samej serii, gdyż zaprojektowany wcześniej układ chłodzenia powinien być wystarczająco efektywny.
Najszybszym dostępnym procesorem (oficjalnie) jest Core Duo T2700 pracujący z częstotliwością 2.33 GHz. Dzięki Panu Ireneuszowi Pietrzykowskiemu udało mi się wejść w jego posiadanie. Poniżej zamieszczam jego opis.
- Intel® Core™ Duo
- GenuineIntel Family 6 Model 14 Stepping 12
- oznaczenie kodem S-SPEC: SL9JP
- częstotliwość: 2.33 GHz
- częstotliwość magistrali : 667 MHz
- ilość wbudowanej pamięci cache L1: 32 KB<
- ilość wbudowanej pamięci cache L2: 2 MB
- proces produkcyjny: 65 nm
- rodzina procesorów: Yonah
- typ obudowy: Micro-FCPGA (Flip Chip Pin Grid Array - obudowa z “nóżkami”)
- typ gniazda: Socket M
Teoretycznie procesor jest szybszy o 55.3% od Core Solo z zegarem 1.5 GHz, dodając kolejny rdzeń czysto teoretycznie dostajemy ponad 110% wzrostu wydajności. Niestety tak różowo nie jest, w procesorach wielordzeniowych część ich mocy obliczeniowych jest zużywana na decyzje jaką część programu ma wykonywać konkretny rdzeń, czyli 1 + 1 != 2. W przeprowadzonych później testach postaram się sprawdzić jaki skok wydajności daje drugi rdzeń w procesorze.
Wyjaśnijmy pojęcie rdzeń. Ponieważ trwa o to mała wojna, której nie zamierzam rozstrzygać, napiszę co znaczy słowo rdzeń w moim artykule. Rdzeń to złożony układ wyspecjalizowanych obwodów zdolny do samodzielnej pracy. W krzemowym elemencie umieszczonym w obudowie procesora może znajdować się wiele rdzeni choć z zewnątrz wyglądają jak monolit. Co więcej, takich krzemowych kostek może być w jednej obudowie procesora kilka.
By zainstalować nowy procesor w komputerze trzeba będzie go wpierw rozłożyć. Poniżej umieszczam listę kolejnych kroków jakie trzeba wykonać by wyciągnąć stary procesor. Później część z nich zilustruję zdjęciami.
1. Zdjęcie górnej części obudowy.
2. Zdjęcie anteny do łączności Wi-Fi z czarnego stelaża z tworzyw sztucznych.
3. Odpięcie kabla znajdującego się z przodu komputera obok czujnika podczerwieni.
4. Odpięcie pomarańczowej taśmy łączącej napędy z płytą główną.
5. Odkręcenie czterech śrub mocujących stelaż napędów do obudowy komputera.
6. Wyciągnięcie stelaża z wnętrza komputera.
7. Wykręcenie metalowej śruby przytrzymującej płytę główną komputera.
8. Odpięcie kabla prowadzącego od płyty głównej białej diody LED.
9. Odpięcie kabla prowadzącego od płyty głównej do głównego włącznika.
10. Odpięcie anteny Wi-Fi od karty AirPort.
11. Wyjęcie płyty głównej z komputera.
12. Wyjęcie czterech bolców z tworzywa mocujących radiator procesora do płyty głównej i zdjęcie radiatora.
13. Odbezpieczenie procesora w gnieździe.
14. Wyjęcie procesora.
By uruchomić komputer z nowym procesorem postępujcie w odwrotnej kolejności. Pamiętajcie jednak by ze spodniej powierzchni radiatora bardzo dokładnie usunąć resztki starej pasty termoprzewodzącej a nową nałożyć w minimalnej ilości na procesor.
Zapraszam do kolejnych części artykułu.